Ο «Πουτινισμός» απειλεί την άλλη άκρη του ατλαντικού

Η Ρωσία εξέλεξε τον «καινούργιο» της πρόεδρο, τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Με δάκρυα ο πρόεδρος -έπειτα πρωθυπουργός και μετά ξανά πρόεδρος- παρουσιάστηκε στο μεγαλειώδες και ενθουσιώδες πλήθος, το οποίο τον χειροκρότησε θερμά αλλά μόλις έφυγε από το βήμα ο πολιτικός άδειασε την πλατεία και μεταφέρθηκε με τα εκατοντάδες λεωφορεία στη βάση του.

Την επόμενη μέρα ήταν σειρά της αντιπολίτευσης να κατέβει στο δρόμο. Ουσιώδεις διαφορές: οι αντιπολιτευόμενοι κατέβηκαν στη διαμαρτυρία κατά της προεδρικής εκλογής που σημαδεύτηκε από καταγγελίες για νοθεία στις κάλπες. Επίσης, απουσίαζε ο ενθουσιασμός και επικρατούσε η κατήφεια, η απογοήτευση πως οι αγώνες που έκαναν από τις 3 Δεκεμβρίου μέχρι και τις 4 Μαρτίου απέβησαν άκαρποι. Αυτά στα γρήγορα στο εσωτερικό.

Δυσκολίες ωστόσο θα αντιμετωπίσει και ο κ. Πούτιν τόσο στο εσωτερικό, όσο και το εξωτερικό. Καλείται να κατευνάσει τη δυσαρέσκεια των πολιτών και να αποφασίσει τι είδους πολιτική θα ακολουθήσει, αν θα είναι πιο ανεκτικός ή αν θα συνεχίσει να κυβερνά με σιδηρά πυγμή, αν θα επιδείξει ευελιξία και σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και μάλιστα άμεσα, με το συριακό και το ιρανικό να αποτελούν τα πρώτα καυτά ζητήματα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν αναλαμβάνει το Μάιο για τρίτη φορά το προεδρικό αξίωμα συγκεντρώνοντας το 63,75% των ψήφων. Η γνησιότητα της νίκης του είναι ωστόσο επίμαχη. Ένα αποτέλεσμα που αμφισβητήθηκε ωστόσο ευθέως όχι μόνο από τους αντιπολιτευόμενους αλλά και από παρατηρητές και οργανισμούς, όπως ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, ο οποίος έκανε λόγο για παρατυπίες σε σχεδόν 1/3 εκλογικά κέντρα της Ρωσίας. Άλλοι διεθνείς παρατηρητές εξέφρασαν υψηλή εκτίμηση για το σύστημα βιντεοπαρακολούθησης στις εκλογές. Με web κάμερες είχαν εφοδιαστεί 95 χιλ. εκλογικά τμήματα. Στις εκθέσεις τους οι εκπρόσωποι της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, της ΕΕ, του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης και άλλων οργανισμών υπογράμμισαν ότι αναγνωρίζουν τις προεδρικές εκλογές στη Ρωσία σαν νόμιμες και δεν θέτουν υπό αμφισβήτηση τη νίκη του Πούτιν στον πρώτο γύρο.

Η ολική επαναφορά του Βλαντιμίρ Πούτιν, σηματοδοτεί μια νέα περίοδο στις διεθνείς πολιτικές εξελίξεις αλλά και για την ίδια τη χώρα.

Σε μια εποχή αναταράξεων τόσο οικονομικών αλλά και γεωπολιτικών η Ρωσία ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία, αυτοπεποίθηση και δυναμισμό. Η πρώτη περίοδος του Πούτιν δημιούργησε συνθήκες ανάτασης, ανασυγκρότησης, σταθερότητας και προοπτικής. Η Ρωσία ξόφλησε τους πιστωτές της, δημιούργησε εταιρείες κολοσσούς στην ενέργεια  που ελέγχονται από το κράτος πχ Gasprom, μπήκε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, έχει σημαντική θέση στο ΔΝΤ, αύξησε τους μισθούς και το διαθέσιμο εισόδημα του πολίτη ενώ παράλληλα δεν έκανε εκπτώσεις στην αντίληψή της περί της στρατιωτικής ισχύος ως εργαλείου αποτροπής, σεβασμού και ισορροπίας.

Η νέα νίκη Πούτιν έρχεται σε μια κρίσιμη περίοδο για τους άλλους μεγάλους παίκτες του πλανήτη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ.  Στην Ευρώπη η στενή συνεργασία, στρατηγικού χαρακτήρα,  της Ρωσίας με τη Γερμανία σε εμπορικά αλλά κυρίως σε ενεργειακά ζητήματα αλλά και η οικονομική ρευστότητά τους  καθιστά τη Ρωσία συνδιαμορφωτή  μελλοντικών εξελίξεων στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Ο Πούτιν γράφτηκε στην ιστορία ως ένας από τους μεγαλύτερους Ρώσους  ηγέτες από τον Λένιν και μετά ανεξαρτήτως αν αρέσει σε κάποιους ή όχι. 

Πάντως ο Ρώσος Πρόεδρος δεν θα πρέπει να μείνει στις δάφνες του θριάμβου του. Τα εκλογικά αποτελέσματα μπορούν να διαβαστούν και ανάποδα: 35% αποχή, 1 στους 3 ψηφοφόρους ψήφισε υπέρ της αντιπολίτευσης, καταδεικνύουν την πολιτική φθορά που έχει υποστεί ο Πούτιν. Οι μόνες συγκροτημένες πολιτικές δυνάμεις, που έχουν κατορθώσει να επιβιώσουν εκλογικά, είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα και το ακροδεξιό Φιλελεύθερο - Δημοκρατικό Κόμμα του Ζιρινόφσκι. Η στρατηγική του Κρεμλίνου επικεντρώθηκε, λοιπόν, στην ανάδειξη "ελεγχόμενων" υποψηφιοτήτων (Μιχαήλ Προχόροφ, Σεργκέι Μιρόνοφ), ώστε να αποφύγει η ρωσική ηγεσία την κριτική της διεθνούς κοινότητας και να πιστωθεί τον υποτιθέμενο εκδημοκρατισμό της χώρας.