Η πρόταση του ΔΗΣΥ για ένα ισχυρό και λειτουργικό κράτος

Η πεποίθηση μας είναι πως καθίσταται όσο ποτέ άλλοτε αναγκαία η ετοιμασία ενός συνολικού πλαισίου προτάσεων για λύση του Κυπριακού που να συγκεντρώνει τη μέγιστη δυνατή συναίνεση εάν όχι και την ομοφωνία του συνόλου των πολιτικών δυνάμεων. Ένα ανάλογο πλαίσιο δεν θα συμβάλει μόνο στη μέγιστη δυνατή ενότητα των πολιτικών δυνάμεων αλλά θα διασφαλίσει την πρωτοβουλία των κινήσεων στο ενδεχόμενο επιβεβαίωσης των ανησυχιών μας για ένα νέο αδιέξοδο.

 Προς τον πιο πάνω σκοπό εισηγούμαστε να ανατεθεί σε υποεπιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου, με τη συμμετοχή εγκρίτων νομικών που θα υποδείξουν οι πολιτικές δυνάμεις, η ετοιμασία ενός ανάλογου πλαισίου προτάσεων στη βάση των προτάσεων της Ελληνοκυπριακής πλευράς όπως αποτυπώθηκαν την 31^η Ιανουαρίου 1989 με ομόφωνη τότε απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου επί Προεδρίας κ. Γιώργου Βασιλείου.

Στην υποεπιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου να συμμετέχουν και καθηγητές συνταγματικού δικαίου και άλλους εμπειρογνώμονες που θα αποσπαστούν δια μισθώσεις υπηρεσιών.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι έκτοτε έχουν παρέλθει είκοσι και πλέον χρόνια και στο μεσοδιάστημα έχουν μεσολαβήσει σωρεία θετικών και αρνητικών εξελίξεων, εισηγούμαστε όπως οι εν λόγω προτάσεις αναδιαμορφωθούν και εκσυγχρονιστούν, λαμβάνοντας υπόψη:

Την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τα εξ αυτής προκύπτοντα δεδομένα.

· Τις όποιες έκτοτε αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας ή τα ψηφίσματα του ΟΗΕ.

· Τις όποιες αποφάσεις Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων (ΕΔΑΔ – ΔΕΚ).

· Τις όποιες άλλες ομόφωνες αποφάσεις Εθνικού Συμβουλίου έχουν ληφθεί μετά το1989.

· Τη Συμφωνία της 8^ης Ιουλίου 2006 Παπαδόπουλου – Ταλάτ.

· Τα νέα γεωστρατηγικά δεδομένα που δημιουργούνται με την εύρεση φυσικού αερίου στην ΑΟΖ της Κύπρου

· Τα νέα δεδομένα όπως διαμορφώνονται στον ευρωπαϊκό και διεθνή χώρο.

Μεταξύ των εντολών της υποεπιτροπής θα είναι και η ετοιμασία υπαλλακτικών προτάσεων στα διάφορα κεφάλαια.

Είναι η άποψη μας πως έμφαση πρέπει να δοθεί στις πρόνοιες που θα διασφαλίζουν τη μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σ’ ένα ομόσπονδο κράτος. Σε ένα κράτος που μέσα από τις ενδεικτικές και όχι εξαντλητικές αναφερόμενες αρμοδιότητες και εξουσίες, θα διασφαλίζει:

(α)       Τη μια και μόνη διεθνή προσωπικότητα, κυριαρχία και ιθαγένεια.

(β)       Την απρόσκοπτη λειτουργία βιωσιμότητα και διάρκεια της λύσης.

(γ)        Την ενότητα εδάφους, λαού, θεσμών και οικονομίας.

(δ)       Την άμυνα και ασφάλεια αλλά και την ευθύνη ελέγχου λιμανιών, αεροδρομίων αλλά και φύλαξης των συνόρων του ομόσπονδου κράτους.

(ε)        Την αποκλειστική και αποτελεσματική εκπροσώπηση και συμμετοχή της χώρας στην Ε.Ε.,τον Ο.Η.Ε. και τους λοιπούς διεθνείς οργανισμούς.

(ζ)        Τη διασφάλιση της δημοκρατικής και αποτελεσματικής λειτουργίας των θεσμών και οργάνων του κεντρικού κράτους και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του συνόλου των πολιτών.

(η)       Την αποκλειστική εκμετάλλευση και διαχείριση των φυσικών πόρων και του θαλάσσιου πλούτου.

(θ)       Όποιες άλλες εξουσίες κριθούν ως απολύτως αναγκαίες προκειμένου να διασφαλίζεται η ισχυρή οντότητα του Ομόσπονδου κράτους.

Θεωρούμε πως η υπερσυγκέντρωση εξουσιών στο κεντρικό κράτος αντί της ενίσχυσης της οντότητας θα πολλαπλασιάζει τους κινδύνους τριβών, αδιεξόδων και παράλυσης ενώ θα θέτει σε άμεσο κίνδυνο τη λειτουργία και βιωσιμότητα του κράτους. Είναι αυτονόητο πως ανάλογα φαινόμενα θα έχουν άμεσες επιπτώσεις στην καθ’ ημέρα διαβίωση και ευημερία των πολιτών με αποτέλεσμα να ενισχύονται οι δυνάμεις που θα προτιμούσαν την απόσχιση ή δημιουργία δύο κρατών.

Για τους πιο πάνω λόγους πιστεύουμε πως εκτεταμένες εξουσίες σε θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης μπορούν να εκχωρηθούν στις «πολιτείες». Ουσιώδους σημασίας είναι και το κεφάλαιο δομής και αρμοδιοτήτων της κεντρικής κυβέρνησης ιδιαίτερα σε σχέση και με τον τρόπο ανάδειξης ή εκλογής της. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η εμπλοκή του συνόλου του λαού ή των εκλελεγμένων εκπροσώπων του στην ανάδειξη της κεντρικής κυβέρνησης οικοδομεί τη συνεργασία μεταξύ των δύο κοινοτήτων και ενδυναμώνει τα συστατικά στοιχεία ενότητας του λαού. Παρά ταύτα χρειάζεται περισσότερη μελέτη και μια σειρά υπαλλακτικών προτάσεων ως προς τις μορφές διακυβέρνησης του κεντρικού κράτους, έτσι ώστε να καμφθούν ή και εξαλειφθούν ανησυχίες που εκφράζονται μεταξύ πολιτικών ηγεσιών αλλά και του λαού μέσα και στις δύο κοινότητες.

Συμπερασματικά,υπερσυγκεντρωτισμός εξουσιών στο κεντρικό κράτος ή και υπερεξουσίες στον επικεφαλή της κυβερνήσεως θα αποτελέσουν κατά την άποψή μας, αίτια είτε απόρριψης μιας ενδεχομένης λύσης ή της ταχείας κατάρρευσης του κράτους με ολέθριες συνέπειες.