Η ΑΠΟΧΗ "ΔΑΓΚΩΝΕΙ"

Η Αποχή απειλεί την δημοκρατία.  Ένας στους δύο νέους δεν πήγαν στις δημοτικές εκλογές της Κυριακής να ψηφίσουν. Δεν πήγαν, όπως λένε μεταξύ τους, από την απογοήτευση και την αηδία και την σαπίλα που αναδύεται από το πολιτικό σύστημα που ο λόγος του έχει πλήρως απαξιωθεί. «Ποιός ο λόγος να νομιμοποιηθεί αυτή η κατάσταση με την ψήφο σου και να μετατραπεί για πολλούς καρέκλα και εξουσία;» 

Η πολιτική απαξίωση δυστυχώς αγγίζει όλο το πολιτικό φάσμα από την μία μεριά ως την άλλη. Ο κόσμος πιστεύει ότι τα ίδια χάλια περίπου έχουν όλοι και αυτό που όλους τους ενώνει είναι η μάσα ανεξαρτήτως πολιτικού χρώματος. Επομένως ποιος και ο λόγος να ζητείται και από εσένα ο λόγος της συνενοχής;

Τι άλλαξε όμως τις συνήθειες μας;           

1. Η ψήφος εδώ και καιρό δεν είναι υποχρεωτική. Πολλοί που ψήφιζαν παλιά, δε γούσταραν να ψηφίζουν ούτε τότε, αλλά αναγκάζονταν. Τώρα είναι απλά ελεύθεροι.

2. Βρίσκεται σε ύφεση η συμφεροντολογική ψήφος. Οι διορισμοί, οι δεν είναι πια τόσο εύκολες και επομένως οι δυνατότητες των κομμάτων να ανταμείψουν την κλίκα τους (εις βάρος της χώρας) είναι πολύ περιορισμένες.

3. Βρίσκεται στο τέλος της η λύσσα του διχασμού.

4. Κάποιοι νομίζουν ότι μη ψηφίζοντας δίνουν το μήνυμα της αδιαφορίας τους για το νικητή.

Η υποτέλεια και η υποταγή στα κόμματα αρχίζει να ξεθωριάζει. Ο «νέος κόσμος» αρνείται να μπει σε καλούπια, δεν ακολουθούν την πόλωση που προσπαθούν να δημιουργήσουν οι «μεγάλες δυνάμεις».  Οι πολιτικοί ξέρουν  καλύτερα από καθένα μας ότι ο άνθρωπος θέλει ν` ανήκει σε ομάδες και σπάνια είναι ανέντακτος. Εμφανίζονται ως οι «γιατροί» που με μια θεραπεία ομαδικής εικόνας, θα αλλάξουν τα πάντα. Άλλωστε τα συνθήματα των καιρών είναι «Μαζί» «Μπορούμε όλοι» «Με μια γροθιά» και άλλα τέτοια.

Δεν αλλάζει η πολιτική πραγματικότητα της χώρας με τις εκλογές αλλά με την καθημερινή συμμετοχή και απαίτηση του πολίτη για δίκαιη μεταχείριση από κάθε μορφή παραγοντισμού και ασυδοσίας μέχρι να επιβάλλει τους όρους για ίση και χωρίς διακρίσεις τα δικαιώματα του τότε μπορούμε να μιλάμε ότι αυτή η χώρα πραγματικά κέρδισε το μέλλον της.

Πια αρχίσαμε και την Κύπρο να ψηφίζουμε με τη λογική του «μικρότερου κάκου». Στην παρούσα φάση ειλικρινά δεν ξέρω ποιος είναι το μικρότερο κακό αφού η σήψη της παλαιοκοματίλας των κόμματων δεν τους επιτρέπει να δουν το αυτονόητο : ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ Σ Υ Ν Ε Ν Α Ι Σ Η. Οι ικανοί είναι ελάχιστοι και δεν ανήκουν σε ένα μόνο κόμμα. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ.